Herold

Ordførar i Bremanger hevdar i innlegg i Firdaposten at valkamp og politiske svar i valgomatar berre handlar om haldningar og retningar. Det verkar som ho prøver å snakke bort vallovnadane til partiet i vindkraftsaka.

Det betyr då, i klartekst, at når Ap går til val på eit valprogram, så gjeld vallovnader berre fram til du er vald – og så er det fritt fram å gjere som du vil. Dette kallar ho ansvarleg leiarskap. Det vitnar meir om manglande sjølvinnsikt. Men, kanskje ho ikkje forstår kva ho har gjort:

Det ville vere meiningslaust å setje i gang ei utgreiing av ein bustad eller eit fiskeoppdrett, eller eit vindkraftverk, utan at ein og planlegg å gå vidare dersom utgreiinga seier at det er mogeleg. Men dersom det var slik at ordføraren planla å halde vallovnaden til partiet sitt så må ho og Ap seie nei til vindkraftverket uansett. Kvifor då setje i gang ei utgreiing som vil bli svært kostbar for Zephyr?

Ap sa i «Valdebatt frå Bremanger 23.08.2023 på NRK radio» at «Ap har programfesta at det ikkje skal være ytterlegare utbygging av vindkraft i kommunen». At det ikkje skulle kome meir vindkraft i Bremanger er noko Ap lova fleire gonger i valkampen.

Desse vallovnadene har Arbeiarpartiet, under leiing av ordføraren, brote då dei sa ja til at Zephyr kan setje i gang med utgreiingar og planarbeid på Myklebustfjella. Då opna dei for at det kan byggjast fleire vindkraftverk i kommunen. Ap har difor grundig brote vallovnadene sine i det som truleg var den viktigaste saka dei blei vald inn på.

Ordførar uroar seg for polarisering og mistillit. Kan det vere at det er politikarane sjølve som gjennom sine avgjerder og løftebrot er i utakt med innbyggjarane og er skuld i veksande mistillit? I eit normalt samfunn er det ikkje dei som påpeikar brot som er årsak til mistillit. Det er dei som bryt lovnader, og dansar rundt sanninga, som skaper mistillit.

Det krev storeadministrative ressursar i kommunen å behandle ei slik utgreiing. På Moifjellet i Bjerkreim kommune er saksdokumenta i konsekvensutreiinga og planforslaget oppe i godt over 2000 sider som skal lesast, vurderast og behandlast. Kor mange av politikarane kjem til å lese alle saksdokumenta? Har Bremanger kommune kompetanse, og vilje, til å kvalitetssikre konsekvensutreiinga og planforslaget ut frå innbyggjarane og dei påverka sine behov?

Å bruke kommunens ressursar på ei slik konfliktfylt, splittande og naturøydeleggjande prosjekt som denne vindkraftsaka er i seg sjølv meiningslaust. Har ikkje administrasjonen i Bremanger kommune betre ting å jobbe med enn å setje i gang utgreiingar som politikarane må seie nei til dersom dei skal halde vallovnadane sine?

Hadde det ikkje vore betre å bruke kommunens ressursar på noko meir meiningsfylt som å behandle andre plansaker som ligg på vent, som til dømes reguleringsplanen for Iglandsvik, og, ikkje minst, vedlikehalde skulane og symjebassenga som har fått forfalle i tiår?

Ordførar prøverog å framstille det som om eg har sagt at dette er ei ferdig avgjord utbygging. Det er det sjølvsagt ikkje, for kommunen kan framleis seie nei. Dei kan blant anna seie nei til å gå vidare når planprogrammet vert lagd fram om ikkje så lenge. Seier dei nei då, så er saka ferdig og løftebrotet er reparert.

Det er ein merkeleg påstandat brot på valløfte blir definert som ansvarleg leiarskap. Vi har nettopp sett grove brot på valløfte frå Arbeidarpartiet sentralt i siste valkamp. Har det vakse fram ein ukultur i Ap som går på at vallovnader ikkje treng haldast – ein kultur som smittar nedover i partiet til lokaldemokratia?

Støre og Vestre blei etter kvart pressa til å beklage dei brotne valløfta sine. Kanskje det er på tide at ordførar i Bremanger, og fleire med ho, også beklagar løftebrota sine?