Herold

Private skular er ein naturleg del av opplæringstilbodet. Derfor er det fullstendig urimeleg at å vera elev på privatskule kan vera diskvalifiserande for Nav-støtte.

Smartembed for https://www.ba.no/api/graff/v1/component/enkel-biografi?id=141407

I helga fortalde BA om den unge småbarnsmora Victoria Mo (17), som har fått beskjed om at ho mistar overgangsstønaden ho har fått frå Nav.

Grunnen? Jo, det er fordi Victoria, som over 3000 andre vidaregåandeelevar i Vestland, ikkje går på ein offentleg, men ein privat vidaregåande skule.

Som Nav skriv i vedtaket sitt:

«Vi kan ikke se at det foreligger spesielle grunner til at du må gå på en privat skole. (...) Vi har derfor stanset stønaden din.»

Og:

«Det er bare i helt spesielle tilfeller du kan få godkjent privat utdanning».

Dermed sit Victoria, som har ansvar for den eitt år gamle sonen, igjen med barnetrygd på 4500 kroner i månaden som einaste økonomiske støtte frå det offentlege.

Sjølv om Nav hevdar å ha jussen på si side, er vedtaket fullstendig urimeleg, og eit soleklart døme på at kartet ikkje heng saman med det verkelege terrenget.

Private vidaregåande skular, som den Victoria Mo går på, er nemleg ein heilt naturleg og integrert del av det norske skuletilbodet.

At val av vidaregåande skule kan spela inn på om ein får overgangsstønad, eller ikkje, er høgst problematisk, av ganske mange grunnar.

I årevis har dei private skulane, særleg i Bergen, vore ein sentral faktor i dimensjoneringa av det offentlege skuletilbodet.

Dersom dei vel 3000 privatskuleelevane i Vestland i morgon hadde bestemt seg for å bytta skule, hadde det ikkje stått ein tilsvarande kortreist offentleg skuleplass å venta på dei.

Å ha ein miks av offentlege og private skular har faktisk vore ein essensiell del av den offentlege skulepolitikken.

Skulen som Victoria Mo går på, får som andre offentleg godkjende vidaregåande skular, offentleg støtte på 85 prosent av det ein elevplass kostar.

Grunnane til å velja privatskule kan vera mange og ulike, og slettes ikkje noko Nav burde legga seg opp i.

For enkelte kan det handla om politisk eller religiøs overtyding, for andre kan det handla om ønsket om eit pedagogisk alternativ, medan det for andre kan handla om trivsel, skulemiljø og lite hyggeleg historikk.

I eit liteog ofte einsretta land, er det viktig at unge kan velja kva skule dei vil gå på.

Dette er openbert ikkje grunn god nok for Nav. Alt tyder på at desse reglane er mogne for endring.

Unge med forsørgaransvarbør rett og slett – på lik linje med andre – kunna velja kva offentleg godkjend skule dei ønsker å gå på.

Dette er ikkje nokon bagatell. Å legga til rette for at unge foreldre skal kunna kombinera omsorg for barn med opplæring og utdanning er særs viktig.

Dette er ei gruppe som treng støtte frå storsamfunnet. At Mo truleg kan få støtte eller lån få Lånekassen eller bidragsforskott er ikkje ei fullgod løysing, som vil fjerna dei diskriminerande elementa med saka hennar.

Å få forsørgaransvar i ung alder kan potensielt vera ei fattigdomsfelle, som ingen er tente med. At det offentlege kan hjelpa til, uavhengig av kva skulepreferansar den det gjeld har, er ei investering som kan hindra at både mor og barn vert ein offentleg utgiftspost på eit seinare tidspunkt.

At Mo går på ein skule der ein må betala skulepengar burde reint logisk ha utløyst meir støtte frå Nav. Realiteten er altså den motsette: Om ho hadde byta til ein offentleg skule, utan skulepengar, eller fått seg ein jobb, vill ho kunna få overgangsstønad, sjølv om behovet hadde vorte redusert.

I Victoria Mo sitt tilfelle fortel foreldra at dei er i stand til å betala skulepengane. Det er ikkje alle i same situasjon som er like heldige.

Avslaget frå Nav er ikkje berre urovekkande ovanfor ei ung mor med eit viktig forsørgaransvar, men òg ein praksis som minner om meiningslaus diskriminering av offentleg velsigna friskular.

Dette er ei sak som arbeidsminister Kjersti Stenseng (Ap) snarast bør ordna opp i. Regjeringa har tidlegare greidd å irritera på seg eit samla norsk friskulemiljø, ved å gå til angrep på friskulelova.

Her er ikkje regjeringa tent med å gjera det same. Når norske politikarar over mange år har laga eit skulesystem med både offentlege, ideelle og private aktørar, kan ein ikkje straffa unge som har tatt val som politikarane med opne auge har lagt opp til, både på nasjonalt og regionalt nivå.

Stenseng bør istaden senda eit tydeleg signal om at unge mødrer ikkje skal diskriminerast etter kva type vidaregåande skule dei går på.

Det er nemleg elendig sosialpolitikk.

En måned før jul fikk alenemor Victoria (17) beskjed fra Nav om at pengestøtten kuttes

Victoria (17) om å bli mamma: – En sann klisje at man elsker barnet sitt over alt annet