Herold

Kommunestyra i Luster, Årdal, Lærdal, Aurland og Vik har no gjort vedtak om vidare utgreiingar om vertskommunesamarbeid med Årdal som vertskommune. Sogndal har sagt nei til å vere med vidare.

For to veker sidan rådde formannskapet i Sogndal kommunestyret om å sei nei til vidare utgreiingsarbeid. Ordføraren i Luster var i etterkant raskt ute med å seie at dei andre fem kommunane ville gå vidare med samarbeidet uavhengig av Sogndal.

Etter vedtaket i Sogndal seier ordføraren i Årdal at dei ikkje har ein plan B, ikkje har drøfta kva dei gjer når Sogndal ikkje vert med. Det undrar meg stort. Om det var noko ein skulle nytta dei to vekene til så var det i alle fall det. Kva betyr det om Sogndal ikkje vert med vidare- kva er plan B?

Det som er spesielt med vertskommunesamarbeid om NAV-tenestene er at det skal skje i partnarskap med NAV-Vestland. Først vel kommunedirektørane i Sogn KO prinsipp for kriterium for utveljing av vertskommune. Så tilrår dei Årdal som vertskommune. Når det er gjort ber dei NAV-Vestland å meine noko om denne tilrådinga.

Korleis kunne kommunedirektørane førestille seg at NAV-Vestland ville peika på noko anna enn at Sogndal som regionkontor ut frå objektive og faglege kriterium hadde dei beste føresetnadane for å gje innbyggjarane i regionen dei beste tenestene?

Handsaminga av dei tilsette står til stryk. Å bli sett og høyrt er avgjerande for eit godt arbeidsmiljø. Sogn KO har utelaten dei tilsette og dei tilsette sine organisasjonar frå all medverknad i høve val av vertskommune.

Ut frå sakspapira ser eg at tillitsvalde reagerer på dette og meiner det er brot på Hovudavtale og arbeidsmiljølova- noko styreleiaren i Sogn KO avviser fordi det er eit prinsippvedtak. Når skal tillitsvalde sin drøftingsrett slå inn om det ikkje er når det gjeld prinsippvedtak? Prinsipp for utpeiking av deira framtidige arbeidsgjevar er då sentralt for dei? Eller meiner ein i fullt alvor at dei skal avskjerast frå å kunne tilrå om det skal vere Sogndal eller Årdal som skal vere vertskommune?

Dei tilsette i Luster kritiserte prosessen som har vore, bad kommunen ta eit steg tilbake og vurdere saka på nytt. Svaret frå ordføraren i Luster var at dei har kome for seint på bana, og at prosessen har kome for langt.

Kan Sogn KO då fortelje dei tilsette når dei skal kunne ha reell medråderett om val av vertskommune? Det kan ikkje vere etter at vedtaket er gjort. Og kven har ansvar for at dei tilsette ikkje er trekt inn i prosessen slik dei har rett til? Styringsretten ligg uansett til kommunane, men kva gjer det med dei tilsette og seinare prosessar av ulike slag at deira rettar blir så brutalt sett til sides?

Ut frå det eg kjenner til av tankegods ifrå Kommunenes Sentralforbund så er dei val Sogn KO har gjort heilt i strid med dei prinsipp dei ser føre seg skal leie til gode resultat for organisasjonsutviklingsarbeid generelt, og vertskommunesamarbeid spesielt.

Det Sogn KO har oppnådd er å skapa ei djup splitting mellom dei tilsette i NAV-kontora i regionen. Det er dei tilsette som no skular på kvarandre, nyttar mykje tid på heilt uproduktive prosessar m.v. Desse må uansett forhalde seg til kvarandre i tida som kjem.

Kva vil ein gjere for å løysa opp i dei konfliktane Sogn KO heilt unødvendig har skapt mellom dei tilsette? Dette var nok også hovudpoenget til NAV-Vestland med først å gjere prinsippvedtak om eit vertskommunesamarbeid, og så gjere val om vertskommune når utgreiinga var gjort.

Ordføraren i Årdal etterlyser plan B. Etter mitt syn bør plan B vere å ta stilling til korleis ein skal oppnå plan A- som er å få til eit vertskommunesamarbeid der alle er med. Då må juleferien nyttas godt. Ta fri frå å skjella kvarandre ut, kobl ut alt tankegods om vertskommunesamarbeid og ta til på nyåret med forsett om å finna politiske løysingar som bringar samarbeidet framover.

Høyr gjerne på Alf Prøysen- visa om at du skal få ein dag i måro, med blanke ark og fargestiftar til. Løysingane er der om det er vilje til å sjå etter dei. Det fortener dei tilsette, men ikkje minst fortener innbyggjarane det.