Herold

Vi snakkar om eit bygg som ligg midt i sentrum, rett ved ferjeleiet, og som har vore ein samlingsplass for generasjonar.

Jondal kommunehus, eller Blåhuset, som me jondølingar kallar det, er meir enn eit kontorbygg. Det er her me samlast når den kommunale julegrana vert tent, og det er her flaggstonga står som eit symbol på fellesskap og høgtid. Huset har vore ein del av kvardagen og identiteten vår i generasjonar.

No vil Ullensvang kommune selje bygget for 2,25 millionar kroner. På papiret ser det ut som ein økonomisk gevinst, kommunen får ein eingongsinntekt og slepp vedlikehald og avgifter som kan kanskje utgjere 1,7 millionar om ein reknar på ein 10 års periode. Men realiteten er at kommunen sjølv har sagt dei må leiga delar av bygget tilbake. Og om eg reknar ein leigepris på 1500 kroner per kvadratmeter per år, og la oss sei behovet er minst 200 kvadratmeter, vil leiga koste 3 millionar over 10 år. Då står kommunen att med under ein million i reell gevinst, og dersom arealbehovet aukar, kan rekneskapen gå i minus.

Spørsmålet er om det er klokt å selje eit bygg som både har praktisk funksjon og sterk symbolverdi? Blåhuset er meir enn mur og betong, det er eit symbol på fellesskap, historie og framtid. Når Ullensvang kommune no vil selje bygget, må me spørje oss: Er dette klokt for Jondal på lang sikt?

Vi snakkar om eit bygg som ligg midt i sentrum, rett ved ferjeleiet, og som har vore ein samlingsplass for generasjonar. Kva signal sender me til innbyggjarane og til framtida dersom me gjer oss avhengige av ein privat utleigar for å ha kontor i vårt eige sentrum?

I sentrumsplanane for Jondal er det lagt vekt på estetiske omsyn, samlingsplassar og kulturmiljø. Planen understrekar at sentrum skal vere eit levande og attraktivt midtpunkt, der bygg og tilhøyrande anlegg skal bidra til identitet og trivsel. Blåhuset ligg midt i dette sentrum, og oppfyller nettopp dei krava som planen set, eit bygg som har praktisk funksjon og sterk symbolverdi. Å selje huset til ein privat aktør bryt med intensjonen i sentrumsplanen, som handlar om å styrke fellesskapen og utvikle sentrum som ein stad folk vil samlast.

Etter kommunesamanslåinga har eg lært meg eit nytt uttrykk frå Odda: «Signalbygg». Dei snakkar om brannstasjonen i Odda, Smelteverkstomta, Odda folkebad med fleire som sine signalbygg, bygg som representerer noko større enn seg sjølv, bygg som fortel ei historie om fellesskap og identitet for Odda. Skal me ikkje då rekne Blåhuset i Jondal som eit signalbygg? Det er vårt rådhus, vårt samlingspunkt, vårt symbol!

Framtida krev langsiktige val. Jondal treng strategiske investeringar som byggjer identitet og tryggleik, ikkje kortsiktige sal som kan bli dyre i lengda. Blåhuset kan framleis vere ein ressurs, som kulturhus, kontorfellesskap eller innovasjonssenter, dersom me tenkjer kreativt og langsiktig.

Eg meiner kommunestyret bør stoppa opp og stille seg sjølv det enkle, men viktige spørsmålet: Skal vi verkeleg selje sentrum av Jondal, vårt eige signalbygg for ein kortsiktig gevinst, når framtida krev at vi tenkjer større?