Herold

Med dokketeateret «Ravnekjerkå og bybrannen i 1843» får skuleelevar læra om lokalhistorie og verdien av å hjelpa og ikkje minst tilgi kvarandre.

Skuleklassar blir i desse dagar invitert til kyrkja i Egersund for ei engasjerande reise tilbake i tid. I stykket «Ravnekjerkå og bybrannen i 1843» møter dei igjen karakterane frå førestillinga som blei sett opp for to år sidan, då kyrkja var 400 år.

Den gongen tok handlinga utgangspunkt i den gamle segna om korleis Egersund kirke fekk namnet «Ravnekjerkå». Denne gongen er ramnen, katten Kim og musa Elsa plasserte midt i den dramatiske bybrannen i 1843. Siv Grethe Bøhn-Pettersen har skrive denne historia òg. Ho har òg laga dokkene og kulissane, som sist. I tillegg er ho ein av dokkeførarane i stykket.

Bybrannen i 1843

Historier i historia

Produksjonen er fullt og heilt eit prosjekt som Egersund menighet står for. Men førestillinga er blitt ein del av programmet til Den Kulturelle Skolesekken. I vår er det andreklassingar som får oppleve førestillinga, og det er planar om opne førestillingar til hausten.

– Kvifor vil kyrkja formidla historia om bybrannen?

– Bybrannen utgjer ein litt spennande bakgrunn, svarer Siv Grethe Bøhn-Pettersen.

– Og då går det an å leggja «historier inn i historia», held ho fram.

Ho nemner sentrale tema som at alle er høgt elska og verdifulle, og at det beste er å hjelpe kvarandre og gjera ting i lag. Ho understrekar at tilgjeving òg er eit viktig tema i stykket, og ho siterer den gylne regelen frå Matteusevangeliet: «Alt de vil at andre skal gjera mot dykk, skal de òg gjera mot dei.»

Astri Svanes Haug, som er ein del av teamet, understrekar at kyrkja faktisk spelte ei sentral rolle i brannhistoria. Kyrkja blei redda fordi eit av brannlaga fekk ideen om å væta segl frå skipa i Vågen og henga dei over kyrkja.

Å dramatisere ein bybrann med dokker var ikkje utan utfordringar. Dei som står bak produksjonen tok turen til Rogaland Teater for å få råd. Der fekk dei høyra at det enkle ofte er det beste, og at dei ikkje burde styre med for mange tekniske effektar.

– Fabelaktig musikk

Siv Grethe Bøhn-Pettersen er full av lovord om organist Beth Elin Byberg, som har komponert musikken til stykket.

– Ho har kledd stykket med fabelaktig musikk, seier ho.

Byberg, som har ein mastergrad frå Irland i korleis ein kan tilpassa kyrkjemusikk etter publikum, har òg bakgrunn frå teater. Ho fortel at det har vore svært kjekt å få laga musikk til begge stykka om Ravnekjerkå.

Organisten tar i bruk kunnskapen sin gjennom heile året. Sjølv om musikken i vanlege gudstenester er tradisjonell, er ho ikkje redd for å strekka grensene litt når ho vel musikk til jule- og konfirmasjonsgudstenester, der ho veit at mange av dei som kjem ikkje er faste kyrkjegjengarar.

Siv Grethe meiner òg at Beth Elin Byberg har vore til uvurderleg hjelp med regien.

– Eg har teaterbakgrunn og har nokon triks, kommenterer organisten sjølv med eit smil.

Ulike stasjonar

Etter sjølve dokketeateret blir elevane delte inn i tre grupper som roterer mellom ulike stasjonar. Ei gruppe får høyra meir om bybrannen og kyrkja, ei anna går på symboljakt ved alteret, medan den tredje gruppa får utfalda seg kreativt på ein lage-stasjon.

Dokkeførarane er dei same som sist. Siv Grethe Bøhn-Pettersen fører ramnen. Elsa Mus har stemma til Ann Jensen, mens Astri Svanes Haug har ansvar for både Katten Kim og Gustav. Lyden blir styrt av Kathrine Vestbøstad og Stine Vestbøstad.

Som eit minne får elevane med seg eit hefte der dei kan lesa meir om bybrannen. Heftet inneheld ulike oppgåver og aktivitetar knytt til brannen, kyrkja og tema som brann og eld.

Kulturskulen går til filmen