Herold

Arbeidarpartiet sin spareplanfor å stramme inn på den offentlege pengebruken i usikre tider, byrjar å ta form av systematisk sjølvskading. I alle fall om ein sit utanfor Ring 3 og ser på det som no skjer, med distriktsbrillene på. For kuttinga er så til dei grader synleg ute i distrikta, samtidig som livreima ikkje verkar å skulle strammast like hardt for prestisjeprosjekt nær storbyane, der partiet verkar å ha ein slags plan om å barrikadere seg, i påvente av betre tider.

Denne veka skreiv Firda-redaktør Kai Aage Pedersen om det same temaet. Han trekte fram det nye storprosjektet Rikstunnelen, eit heilt nytt jernbaneløp under Oslo, som skal gjere det lettare for folk i Østfold å dagpendle til Lysaker, eit par steinkast unna Oslo sentrum.

Prislapp? 67 milliardar kroner. Og det har sklidd rett inn i Nasjonal Transportplan, utan politisk debatt. Til samanlikning er etterslepet på å rassikre og vedlikehalde alle fylkeskommunale vegar i Vestland fylke, kostnadsrekna til rundt 45 milliardar. Og blir ofte omtalt som utopisk.

Slike prossesar og vedtak står i grell kontrast til korleis vi opplever staten som den gode hjelpar i våre område for tida. Her verkar omkvedet å vere at vestlendingen, han er som nordlendingen: Vant til tøffe tider, storm og magre år, så dei står han nok av. Takk, og ha det.

sitat fly

At regjeringamed eit pennestrøk kutta Stad skipstunnel gjorde mange forbanna. Sjølv om andre parti på Stortinget tvinga regjeringa til å i alle fall hente inn prisar på arbeidet og blåste litt liv i glørne, så ser det ikkje direkte lyst ut for prosjektet, som rett nok er omdiskutert med omsyn til behov og samfunnsnytte.

Då stiller framlegget til nye FOT-ruterfrå hausten 2027 i ein heilt annan klasse. Her har Samferdsledepartementet, trass i heilt motstridande råd frå fagmiljøa, bestemt at setekapasiteten mellom Oslo og Florø skal kuttast med 30 prosent i neste konsesjonsperiode. I tillegg vil også Førde få kutt, trass i ein solid prosentvis trafikkvekst på Bringeland dei siste åra. Det er rett og slett vanskeleg å forstå, sjølv om ein legg godviljen til.

Det finst fleire døme, som samla teiknar eit bilde av at Arbeidarpartiets gamle slagord «By og land, hand i hand», beståande av 17 bokstavar, snart kan kuttast til to: «By». Vi ser konturane av ein politikk som ikkje vil demme opp for, men heller stimulere til sentralisering, med dei samfunnsøkonomiske kostnadane vi veit det fører med seg både på kort og lang sikt.

Eit samla næringsliv i vårt område, støtta av lokalpolitikarar og ein samstemt stortingsbenk, ropar varsku: Eit rutekutt i denne storleiken vil hemme utvikling, øydeleggje velfungerande samferdsle-infrastruktur, og vere direkte ulønsamt i det store bildet. Samtidig er det på høg tid at lokalpolitikarane våre steppar opp innatsen også. Å skrive sinte brev, om dei inneheld aldri så mange gode argument, har vist seg lite effektivt. Då må dei heller kjøpe seg ein flybillett og banke på store, tunge Oslo-dører litt oftare.

Om 16 månaderskal veljarane bestemme samansetjinga av kommunestyra og fylkestinga våre for ein ny fireårsperiode. To månader etter valet i september 2027, vil publikum og næringslivet i Florø sitte att med eit skamfare flytilbod, planlagt, signert og kvittert ut av dagens mindretalsregjering.

Så lykke til med å drive valkamp om eit års tid, alle tillitsvalde og lokalpolitikarar i Arbeidarpartiet som har adresse vest om fjella. Det vil trenge det.