Gratis tabletter til dagens kvinner?
Plus
Overgangsalderen har eksistert like lenge som mennesket sjÞlv. Sympatien for kvinnene sine utfordringar i denne fasen er bÄde naturleg og nÞdvendig.
Men â i eit moderne likestilt samfunn mĂ„ det vere lov Ă„ stille eit ubehageleg spĂžrsmĂ„l: Kor gĂ„r grensa mellom individuelle helsebehov og fellesskapet sitt ansvar?
Samfunnskostnadene knytt til helse, sjukefrÄvÊr og behandling aukar. Samstundes blir i aukande grad reist krav om at hormonbehandlinga skal dekkjast av fellesskapet.
Er dette ei naturleg utvikling, eller eit resultat av at vi ikkje lenger aksepterer at naturlege livsfasar ogsÄ kan innebere ubehag og personlege ansvar?
I tidlegare generasjonar var familie- og arbeidsrollene annleis fordelte. DĂ„ vart ikkje overgangsalderen definert som eit samfunnsĂžkonomisk problem. I dag stĂ„r vi i eit arbeidsliv der alle forventast Ă„ prestera likt gjennom heile livslĂžpet â uavhengig av biologiske forskjellar. Har vi dĂ„ skapt eit system som krev medisinsk tilrettelegging for Ă„ fungere?
Og eit endÄ meir provoserande spÞrsmÄl: Er det samfunnsÞkonomisk klokt Ä medisinere naturlege livsfasar, eller burde vi heller diskutere korleis arbeid, familie og kvardagsliv kan fordelast annleis?
Detta handlar ikkje om Ă„ bagatellisere kvinnehelse. Det handlar om Ă„ tĂžrre Ă„ diskutere kva likestilling faktisk skal koste â og kven som skal betale.