Herold

Reidar Ulvøy rettar eit kraftig angrep på ordførar Morten Sognnes i eit debattinlegg i avisa Nordhordland. Problemet er at det bommar både på person og på sak.

For det første: Påstanden om manglande kompetanse er rett og slett feil. Av alle ordførarar eg har møtt, er Sognnes ein av dei som aktivt har oppsøkt mest kunnskap om kjernekraft.

Han har vore på studieturar, besøkt kjernekraftverk både i Sveits og i Frankrike, stått ved reaktoren, og han har invitert både tilhengarar og skeptikarar til opne folkemøte. Austrheim er med i Norske Kjernekraftkommuner nettopp for å hente inn brei og fagleg solid kunnskap.

Kjernekraft krev meir enn store ord

Ein treng ikkje vere reaktorfysikar for å vere ordførar. Det ein treng, er evne til å setje seg inn i komplekse saker, stille spørsmål og ta ansvarlege val for framtida til kommunen. Det er nettopp det Sognnes gjer.

Så til sak: Ulvøy løftar fram avfall, tryggleik og beredskap som ubesvarte spørsmål. Det er dei ikkje. Kjernekraftutvalet, sett ned av regjeringa, har gått grundig gjennom desse temaene og konkluderer med at kjernekraft er trygt, at det finst gode løysingar for avfall, og at teknologien passar inn i det norske kraftsystemet.

Vidare er det nettopp difor ein gjennomfører konsekvensutgreiingar. Det er ikkje noko ein «hoppar over». Myndigheitene gir ikkje konsesjon før alle spørsmål om tryggleik, avfall, beredskap og miljø er grundig utgreidde. Å late som om dette ikkje skjer, framstår i beste fall som naivt.

Arbeidet som no er i gang, både nasjonalt og lokalt, er nettopp retta mot å svare ut dei bekymringane Ulvøy løftar fram. Det gjeld også i Austrheim.

Så til industrien: Ulvøy meiner vi bør satse på det vi kjenner frå før. Nettopp. Vestlandskysten har noko av den fremste industrikompetansen i verda - innan store konstruksjonar, avansert sveising og komplekse prosjekt. Dette er kompetanse som er høgst relevant for kjernekraft. Å late som om dette ikkje er naturleg industriutvikling for regionen, er å undervurdere både næringslivet og fagmiljøa langs kysten.

Når det gjeld Tsjernobyl, er det forståeleg at folk kjenner uro. Men det er ikkje seriøst å bruke ei 40 år gammal sovjetisk ulykke som argument mot moderne kjernekraft i dag. Teknologien, regelverket og tryggleikssystema er fundamentalt annleis.

Det verkeleg viktige spørsmålet for Austrheim er ikkje om folk vil bu der med kjernekraft. Spørsmålet er om dei vil bu der utan. Når aktiviteten på Mongstad ein gong går ned, treng kommunen nye bein å stå på. Industriarbeidsplassar og langsiktig verdiskaping kjem ikkje av seg sjølv. Det krev kraft.

Til slutt: Norsk Kjernekraft har full forståing for at folk kjenner uro. Det er heilt legitimt. Men uro må møtast med kunnskap, ikkje med personangrep.

Og nettopp der burde kanskje også Ulvøy starte.