Til lukka med dagen, Bryne FK
Plus
I min barndom var det ei storhending dersom JÊren vart nemnt i ei avis, eller at ei hending pÄ sjumilssletta var verdt ein setning i Dagsnytt, «hovudsakleg frÄ Norsk TelegrambyrÄ, men ogsÄ frÄ andre kjelder», som det heitte.
EndÄ stÞrre var det Bryne vart nemnd, eller det stod eit eller anna om Bryne i ei hovudstadsavis, stasjonsbyen som hadde tatt mÄl av seg Ä verta hovudstad pÄ JÊren. Det fekk nÊrmast hjarta til Ä svulma nÄr det faktisk hende noiko der som fekk merksemd utover steingardane.
Slikt var med pÄ Ä gjera JÊren og Bryne kjend. I mi barnlege verd var nemleg slik at det ikkje var nok pÄ skriva bare namnet pÄ stasjonsbyen dersom ein skulle vera sikker pÄ at eit brev eller kort skulle koma fram. Det var heller ikkje nok Ä skriva JÊren bak stadnamnet. Pr. Stavanger gjorde derimot susen. Kom fÞrst brevet eller kortet dit, mÄtte ein forventa at ein eller annan der inne i byen visste kvar stasjonane og poststadene sÞrover lÄg.
Bryne FK feiret seg selv
Legendene tok modelloppdrag for Ă„ vise fram jubileumsdrakt
Kanskje var det dette irriterande pr. Stavanger som gjorde at eg pÄ reise blÄnekta nÄr noko pÄstod eg bydde i sardinoljebyen. Det var eg ikkje aleine om. For medan folk i Sandnes synest det stÄr til nÄr dei blir plasert i Stavanger, vil ein ekte jÊrbu ikkje ha slikt sitjande pÄ seg. SÄ fekk det heller vÄga seg at dei som spurde ikkje hadde nok landkunnekunnskaÞ til heilt vita kor i verda eg kom frÄ.
PÄ den tida spelte Bryne i landsdelsserien. Det hende kampar derifrÄ kom pÄ tippekupongen, og det hende av og til Bryne spelte ein cupkamp med dei store laga. SÄ mykje meir visste eg ikkje Ä skryta av pÄ feireturar i andre deler av steinrÞysa nÄr eg skulle forsvara kor eg kom frÄ.
Det var derfor stor stas dÄ dei fÞrste Bryne-spelarane kom pÄ landslag pÄ slutten av 1950-talet, sjÞlv om det i fÞrste omgang var snakk om junior-, ungdoms- og B-landslag. Hjarta svulma nesten over dÄ ein innfÞdt Bryne-gut, som spelte pÄ Bryne fekk aksla A-landslagstrÞya. Som student i Bergen sat eg skjelvande av nervÞsitet og fÞlgde Gabriel pÄ landslaget livred for at han ikkje skulle fÄ det til.
Det tok skikkeleg av etter kampen mot Vard i Haugesund i 1975 dÄ Bryne spelte seg opp i den Þvste divisjonen, eit lag bygd opp rundt Gabriel og andre lokale spelarar som med nye haldningar om at rÞyk i garderoben og festing pÄ veg heim frÄ utekampane var uforeinleg med resultat.
Med laget i 1. divisjon vart Bryne sett pÄ kartet, som det heiter. Rett nok var det ikkje lange glimt frÄ Bryne stadion i Sportsreveyn, men dei var der. Og det vart lagt merke til. DÄ det skulle sendast innslag frÄ NM i friidrett pÄ Sandnes stadiob, forklarde Karen Marie Ellefsen at Sandnes , ja, det var ein liten by mellom Stavanger og Bryne!
Og det er slik, og har vore slik sidan dÄ, at nÄr eg mÞter folk frÄ andre deler av landet som eg ikkje har sett pÄ ei stund, sÄ har eg til gode Ä fÄ spÞrsmÄlet: Korleis gÄr det med Garborgsenterret? Eller: Korleis gÄr det med Kaizers Orchestra? SpÞrsmÄlet er utan unntak: Korleis trur du det gÄr med Bryne i Är? Og dÄ er det ikkje jernbanestasjonen dei meiner.
Det er ingen ingen tvil: Bryne FK er den beste ambassadĂžren for Bryne og Time. SjĂžlvsagt saman med Erling Braut HĂ„land. Men kor hadde han vore utan Bryne FK?
Eit cupmeisterskap, to sÞlvmedaljar i eliteserien der Bryne har spelt i 22 sesongar, og eitt av fÄ lag i Norge som sidan 1965 har spelt i ein av dei to Þvste seriane samtlege sesongar med fire unntak. Som har fostra landslagsspelara og utanlandsproffar av begge kjÞnn. For nÄ er jentene ogsÄ med for fullt.
Til lukka med dagen, Bryne FK! Her kan det lukkeleg framtid gro!
Brynes trenerpar mĂžttes pĂ„ Tinder: â Det gĂ„r mye i fotball
Se vÄr studiosending fÞr Bryne - Ranheim