Herold

Sigve Solheim spelar på mange strenger i formidlinga si.

Denne gongen fekk vi vera med Sigve på ei personleg reise frå barndomen på tur med snekka på fiske etter både makrell og laks. Vi fekk artige glimt frå Sunde på 1960 talet, med den humoristiske songen om handelsmannen i butikken som losnar frå land og rek utover fjorden, framført med innleving av Sigve.

Så fekk vi del i Sigve sin framragande fotokunst med portrettering av både makrellterner, havørn og kongeørn. Ikkje visste eg at makrellternemora får kjeft av ungane om ho kjem heim utan mat. Dei færraste var nok klare over den krevjande fysiske innsatsen og det nærast ubegripelege tålmodet som ligg bak observasjonane og foto- og filmdokumentasjonen som er framskaffa. Å bera nesten tusen kilo prefabrikert fotoskjul halvannan time oppover bratte fjellsider fortel det meste, sjølv om eit par gode kompisar stiller opp. Men ørna må ha mat, og medan vi andre legg fuglefrø på fuglebrettet, forar Sigve med hjort! Som Sigve humoristisk fortalde: «-medan hjortejegrar ber hjort heim frå fjellet, bar vi hjortekadaver motsett veg».

Avslutningsvis tok Sigve farm ei tankevekkjande fersk annonse, der Kvinnherad annonserer etter nye lekjarar og flaggar sterkt «friluftsliv og natur i internasjonalt format», og kontrasten til tørrlegginga av Hellandselva midt i friluftsområdet til regionssenteret Husnes og det omfattande utbyggingsarbeidet med steintippar, kraftliner og tørrlegging av bekker som no føregår i rekreasjonsområda i Fjellhaugen og Blådalen, og midt i siste rest av orrfuglhabitat, og hekkeområdet for blåstrupe. Er vi blitt blinde for endringane?

Utan Sigve sitt levande engasjement og ei skarp evne til å observera og dokumentera, hadde vi ikkje blitt kjente med desse flotte fuglane, som livet til havørn-kjærasteparet Gabriel og Nilla som har levd saman i eit langt ørne-ekteskap og fostra opp heile 12 ungar. Det er eit flott bidrag til innsyn og forståing av kvinnheradsnaturen og ein viktig dokumentasjon for ettertida, Sigve har gitt oss. Margun sine kanelbollar og kaffi bidrog til ei lun stund, og som alltid understrekar vi at våre lokale folkevalde er særleg velkomne i Steinparken.

Har inngått klubbens største avtale: – Som hand i hanske